J.B.Misztak

gallery/business_group2logo
gallery/business_7

Mój życiorys

Tutaj wpisz swój tekst

Uczymy się przez całe życie, a i tak nigdy za życia, nauczycielami nie zostaniemy. 
Każdy z nas ma coś do odrobienia.

No cóż. Niektóre lekcje trzeba odrobić kilka razy.

Dopiero z wiekiem zaczynam rozumieć, że nie należy pukać do wszystkich zamkniętych drzwi, jak też i nie należy wchodzić we wszystkie otwarte.Każda lekcja jest dobra, bo uczy mnie samego siebie.

Żałuję tylko, że są sprawy, które wymagają kilku bolesnych lekcji, żebym potrafił zrozumieć.

Dlatego też:

Nie wiń nikogo w swoim życiu, bo: 

Dobrzy ludzie - dają szczęście

Źli ludzie - doświadczenia

Najgorsi ludzie - dają ci dobre lekcje

A najlepsi - piękne wspomnienie

W marcu 2017 r. Zacne Gremium na Posiedzeniu w Polskim Związku Literatów, na podstawie moich prac, dokonało oceny mojej twórczości.     

 

Tak jak proza, otrzymała bardzo wysokie oceny, tak już wiersze wypadły o niebo gorzej. W końcu też, nie można wszystkiego robić dobrze.

To bardzo cenne dla mnie oceny, będące wskazówkami, mają czemuś służyć. Zapewne skorzysta na tym mój warsztat pisarski,
a ja pisząc nieustannie się czegoś uczę, jak również poszerzam swą wiedzę 
na tematy, w które pisząc, wkraczam.

 

Nie wstydzę się swoich słabszych wierszy, bo i takie też są. To jakby powiedzieć: moje dojrzewanie, tak emocjonalne, jak i pisarskie.

Niekiedy też następuje zmiana postawy, względem wielu spraw. Tak jak i każdy wiersz, jest emocją chwili, i na tychże samych emocjach pisany,
choć tak naprawdę wierszy się nie pisze, 
te przychodzą same. Nie wiem skąd, nie wiem jak, ale tak już jest.

 jbm

Dzień, jak co dzień: Pisanie, pisanie, z krótką przerwą na pracę.
Prócz tego, że piszę kompletnie nie robię nic. W pracy, może jedynie dobre wrażenie, bo zapewne i niewiele więcej
A nie robię nic, tylko dlatego, aby nic mi w życiu nie umknęło uwadze

Moje pisanie jest moim całym światem, dokonując w nim wyborów pomiędzy poezją a prozą, ot i takie to moje pisanie
Jednych nudzi, innych zachwyca, jak to w życiu, bo i proza jest życiem pisana.